Imię i nazwisko to dwa bardzo ważne dla każdego z nas słowa. Warto dowiedzieć się czegoś więcej o nazwisku własnym, nazwiskach krewnych i przyjaciół. W tym blogu przeczytasz o pochodzeniu nazwisk, częstości ich występowania i przeróżnych problemach, jakie Polacy mają ze swoimi nazwiskami.
piątek, 27 stycznia 2012
Rzymskie nazwisko
Romulewicz to nazwisko odimienne, XVII-wieczne, pochodzące od Romana, ten zaś pochodzi od Romanusa, który następnie wywodzi się z łacińskiego przymiotnika odpowiadającego naszemu rzymski. W zasobie niewiele nazwisk, bo tylko 74.
wtorek, 24 stycznia 2012
Skąd Sagun?
Nazwisko to wywodzimy od gwarowego wyrażenia saga, iść na ukos (szagą), albo słowa sag, jak nazywano szynel, płaszcz żołnierski.
Ale kto wykluczy, że może to być zniekształcona forma od sagana? Dużego kuchennego garnka? Albo szmaty, przez którą cedzono mleko? Przymiotnik sagi oznaczał w gwarze nagusa. Może tu tkwi źródłosłów? W zasobie 93 nazwiska.
Ale kto wykluczy, że może to być zniekształcona forma od sagana? Dużego kuchennego garnka? Albo szmaty, przez którą cedzono mleko? Przymiotnik sagi oznaczał w gwarze nagusa. Może tu tkwi źródłosłów? W zasobie 93 nazwiska.
sobota, 21 stycznia 2012
Panowie na Pocierzynie
Pocierznicki to nazwisko pochodzące od Pocierzyna koło Osięcin na Kujawach. Nazwisko nosi 92 Polaków. Pochodnych jest sporo: Pocieżnicki (10 użytkowników), Pocieźnicki (1), Poczyrznicki (3), Podczyźnicki (2), Poczernicki (1).
czwartek, 19 stycznia 2012
Hoch
Hochór to nazwisko od niemieckiej nazwy osobowej Hoch, ta zaś powstała jako skrócenie od imion tak się zaczynających. Istnieje grupa nazwisk z polskimi sufiksami, np. Hochicz i Hochonek. W zasobie 17 nazwisk Hochór, 7 Hochicz i 3 Hochonek.
wtorek, 17 stycznia 2012
Żmudni Żmudzini
Drogi Panie Henryku. Mam 12 lat i chciałbym poznać etymologię nazwiska Żmujdzian. Gdy szukam w Internecie, to znajduję wyłącznie osoby z mojej rodziny. Czyżby nikt w Polsce nie nosił tego nazwiska oprócz nas pięciu?
Pozdrawiam – Łukasz
Łukaszu, nazwisko Twoje prowadzi nas ku Żmudzi, historycznej krainie na północy Litwy, które niegdyś jako księstwo żmudzkie było częścią Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Żmudzinami lub Żmujdzinami nazywano mieszkańców tej ziemi. Ale także, by oddać flegmatyzm ich natury, który przypisywali im Polacy, powstał w języku staropolskim czasownik żmudzić, żmujdzić, czyli «marudzić, zwlekać». Jednym z nazwisk pochodzących od Żmudzina jest Żmuda, które miało kilka znaczeń, m.in. oznaczało «mitręgę (dziś: coś żmudnego), nudziarza», w gwarze «człowieka słabego», ale zarazem «łakoć» i «łasucha». Żmudzić się znaczyło tyle, co «dłużyć się». I rzeczywiście tylko pięcioro Polaków nosi to nazwisko.
Subskrybuj:
Posty (Atom)