Od świdwy

Świdłowski to nazwisko o bardzo starej proweniencji sięgającej XIII wieku. Początek nazwisku dała świdwa (świd), krzew z rodziny dereniowatych. Tylko 21 nazwisk pozostaje w użyciu.
Z tego samego źródła wywodzą się m.in. częściej spotykane nazwiska Świda (325), Świdwa (268).

Pukać i pukować

Pukowiec to nazwisko odczasownikowe, pochodzące od pukać czyli ‘stukać albo pękać’. W gwarze funkcjonował też czasownik pukować lub bukować w znaczeniach: 1) „młócić pierwszy raz po kłosach”, 2) „cepami lub w młocarni oczyszczać ziarno jęczmienia z wąsów, wydobywać ziarno lnu z główek lub łubin ze strąków” (jak podaje Jan Karłowicz w Słowniku gwar polskich).
W zasobie 333 nazwiska, jest też 858 Bukowców.

Odapelatywny Kaszel

O pomoc w kwestii pochodzenia swego nazwiska prosi pani Kaszel. Otóż nazwisko to niewątpliwie jest odapelatywne, to znaczy, że pochodzi od rzeczownika pospolitego, którym jest oczywiście kaszel. W gwarze używano co prawda podobnego słowa kaszele na sieć wypełnioną sianem i zawieszoną z tyłu wozu czy sań, ale tu nie ma co drążyć sprawy. Ktoś z przodków pani Kaszel dał się zapamiętać jako… kaszlący i wskutek tej cechy cały ród otrzymał nazwisko. Ród nieliczny zresztą, bo dziś tylko 27 Polaków nosi to oryginalne nazwisko.

Nazwiska od fugi

Nazwisko Fugliński pochodzi prawdopodobnie od staropolskiego czasownika fugać, czyli ‘uciekać’, a to z kolei z łacińskiego fuga ‘ucieczka’, fugere ‘uciekać’. Dało początek także takim nazwiskom, jak: Fugiel (najpopularniejsze z nich: 635 użytkowników), Fugielski (27), Fuglewicz (262), Fugaś (1), Fugacki (3). Możliwe też pochodzenie od niemieckiej nazwy osobowej Fuge lub Fugel. W użyciu pozostaje 14 nazwisk.

Lipko i Lipka

W zasobie nazwisk używanych współcześnie mamy 462 posiadaczy nazwiska Lipko. W Polsce jest ono znane na obszarze całego kraju, choć większe zagęszczenie osób o tym nazwisku mamy na Lubelszczyźnie. Forma Lipka jest o wiele bardziej popularna, używa jej 6952 Polaków, a większe ich skupiska występują na Podlasiu.