Cudny!

Niewątpliwym źródłosłowem jest dla tego nazwiska przymiotnik cudny. Ten w staropolszczyźnie miał trzy główne znaczenia: ‘dziwny, miły i przyzwoity’. S. Reczek wskazuje też czasownik cudzić, który z kolei prowadzi nas na całkiem inne pola znaczeniowe. Cudzić znaczyło bowiem: ‘czesać, czyścić konia; ćwiczyć, bić wroga’ („W Żmudzi Krzyżaków cudzi” pisał Maciej Stryjkowski w XVI wieku); z kolei forma zwrotna cudzić się znaczyła tyle co ‘szarpać się ciągnąć (np. za włosy), dziwić się albo cudzołożyć’. Cudzem zwano kogoś, ‘kto był cudzy, obcy, był przybyszem”. Nazwisko Cudny nosi dziś 499 Polaków.