Caruso po polsku

Nazwiska w ciągu dziejów traciły cechy obce i przybierały coraz wyraźniejsze formy rodzime, polskie. Podobnie było z nazwiskiem Karuzo (od Caruso), które w tej formie fonetycznej funkcjonuje nie tylko w polszczyźnie, ale i języku rosyjskim. Niekiedy, choć z rzadka, jak pisze Bystroń, włoskie nazwiska polonizowały się poprzez dodanie przyrostka -ski (Guczewski od Gucci, Limiński od Limont). Często kobiety używały przyrostków polskich, np. córka Lucchiniego nazywała się Lukinianka. Bywało też, że nazwisko było tłumaczone na polski i w tej formie istniało przez wieki (np. Montelupi – Wilczogórski). W zasobie współcześnie występujących godności znajdujemy 9 nazwisk Karuzo i 1 Karuzowicz.