Od skowery

Noszę nazwisko Skobierski, pisze Czytelnik. Mój dziadek urodził się w miejscowości Kruszelnica na huculszczyźnie. Rodzice mieszkali na Podolu, skąd w 1945 roku przyjechali na Ziemie Odzyskane. W Polsce mieszkają osoby o takim nazwisku w Częstochowie i w Zgorzelcu, ale nie wiem, czy to moja rodzina. Znalazłem też osoby o tym nazwisku w Austrii i Niemczech. Mój ojciec nie pamięta, czy dziadek miał rodzeństwo. Jeżeli byłby Pan uprzejmy napisać kilka słów będę wdzięczny. Pisałem do Państwowego Archiwum Ukrainy, ale odpowiedzi nie otrzymałem.

Szanowny Panie, genealogia i etymologia, choć siostry, to tylko przyrodnie. Trudno mi więc, bez szczegółowych badań rodu Skobierskich, służyć informacjami, o które Pan pyta. Mogę jedynie pochylić się tylko nad samym źródłosłowem, bez wnikania w inne sfery. A nazwisko Pańskie najprawdopodobniej wywodzi się od staropolskiego rzeczownika skowera, mającego kilka znaczeń i oznaczającego: starego psa (u Mikołaja Reja czytamy opinię na temat samorządu lokalnego: „Wójt, chociaż się widzi prosta skowera…”), także: sknerę, zrzędliwego człowieka, ale również małe dziecko i kogoś nader zgrabnego. W gwarze słowo to najczęściej było nacechowane żartobliwie, dodatnio. Wybór spory i rozpiętość znaczeń duża. W zasobie nazwisk polskich wspólcześnie używanych znajdujemy jedynie 12 nazwisk Skobierski.