Łuk, łuczyć...

Łuc – XV-wieczna forma nazwiska utworzonego od podstawy łucz-, jak w staropolskim imieniu Łuczan oraz wyrazów łuk, łuczyć (rzucać do celu, trafiać, zmierzać, oglądać). Istniał w staropolszczyźnie związek frazeologiczny swego łuczyć, oznaczający występowanie w obronie czegoś. W zasobie 1030 nazwisk i ogromna masa odmiennych.