Skarba

Nazwisko to pochodzi od rzeczownika skarb «bogactwo, majątek; rzecz drogocenna», który często bywa używany w znaczeniu «człowiek dla nas bardzo ważny», albo imion złożonych typu: Skarbimir, Skarbisław.
Dziś używa tego nazwiska 118 Polaków.
A skąd pochodzi nazwisko Cyjan?

Gaweł i Gaweł...

Imię Gaweł nigdy nie było szczególnie popularne w Polsce, ale liczba nazwisk pochodzących od niego imponuje, jest ich ok. 200, a oprócz tego mamy jeszcze kilkadziesiąt takich, które mogą od niego pochodzić, np. Gac. Jest też nazwisko Gaweł, które nosi ok. 9500 osób, najwięcej Gawłów mieszka w Rzeszowskiem, Kieleckiem oraz w Krakowie i okolicy.
Więcej o nazwiskach od imion.

Potomek Gawła

Gawlik to XVI-wieczna forma od imienia Gaweł. Etymologicznie znaczy ono «mały Gaweł» albo «syn Gawła». Z kolei imię to wywodzi się od łacińskiego słowa Gallus o znaczeniu «mieszkaniec Galii». W użyciu 9779 nazwisk.

Skąd pochodzą Pieckielonowie?

Szanowny Panie Henryku, nazywam się Pieckielon i mieszkam w Gnieźnie. W spisie ludności figuruje 8 osób o tym nazwisku i jest to moja najbliższa rodzina z Gniezna. Poza nami w kraju nie ma nikogo o tym nazwisku. Sprawdzałem. Mój ojciec pochodził z miasteczka Woronowo koło Wilna, ale tam też oprócz mojego dziadka nikt się tak nie nazywał. Dzisiaj ze starszego pokolenia nikt nie żyje i nie wiem, gdzie szukać swoich korzeni.

Trop wileński jest wyraźnie wtórny, bo prawdopodobnie trafił tam ktoś, kto już nazwisko Pieckielon nosił. Jest ono bowiem pochodzenia niemieckiego, a jego początkiem, jak podaje K. Rymut,  jest nazwa osobowa Peckel, ta zaś wywodzi się od średnio-dolno-niemieckiego słowa beckel, jak nazywano przedmiot w formie kotła. Jest też inny trop etymologiczny, pomorski (E. Breza), wiążący się z nazwiskami podobnymi, jak Bikielec i Pieckiel, a prowadzący do niemieckich słów Bickel i Pickel, oznaczających «kilof, siekierkę do lodu».

Dumny Hardej

Hardej to nazwisko odprzymiotnikowe od hardy, czyli «dumny, pyszny, wyniosły, zuchwały». W XVI wieku człowiek hardy to «ktoś ogarnięty szlachetną dumą, ktoś wspaniały, wzniosły» (W. Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego).  W dialektach mawiano tak o kimś kłótliwym, groźnym. W zasobie  202 nazwiska.